Verrot lekker - Christian Weij

Zelf fermenteren is super eenvoudig en leuk om te doen.

Verrot lekker is het eerste kookboek van Christian Wey en is uitgebracht in 2015. Inmiddels is de zesde druk van de persen gerold. In 2019 kwam zijn tweede boek op de markt met de titel “Verrot gezond”. Ook dit boek is een bestseller.

Verrot lekker gaat over rotten (gecontroleerd weliswaar) van groente en fruit, maar ook zuivel, vlees, vis, noten, zaden en granen. Christian geeft zijn basisregels en introduceert je in de wereld van het fermenteren. Met honderdzesenveertig recepten voor o.a. zuurkool, augurken, tabasco, mango, gezonde frisdranken, rabarber, fruitport, zuurdesem, geitenkaasjes, kwark en ricotta.

Fermenteren is een oude vorm van conserveren, een techniek van vroeger die helemaal terugkomt. Uit de tijd dat geduld hebben nog heel gewoon was. Fermenteren in deze tijden van geen tijd hebben m.b.t. het bereiden van voedsel is een prachtige eyeopener om te onthaasten.

Neem bijvoorbeeld een kilo witte kool, doe er 15 gram zout bij en sluit het luchtdicht af. De melkzuurbacteriën zetten vervolgens de koolhydraten om in melkzuur. De kool wordt zuurder en zuurder en na een week (bij kamertemperatuur) heb je zuurkool. En wat voor witte kool geldt, geldt voor bijna alle producten die je kunt eten: ze zijn met fermentatie allemaal eenvoudig om te zetten in magisch lekkere smaken, zoals: vanille, koffie, wijn, bier, kaas, brood, peper, etc. Het enige wat je nodig hebt is zout, water, groente (of fruit), steriele potten en tijd.

Verrot lekker is een handzaam praktisch kook- en doeboek waarin op een duidelijke manier uitgelegd wordt wat fermenteren is. Het bevat de volgende hoofdstukken: groente, fruit, kruiden en specerijen, noten, zaden en peulvruchten, granen, zuivel, vlees, vis en eieren. Alles is helder beschreven en voorzien van eenvoudige foto’s. Christian geeft bij elk recept nuttige info over het product waarmee gewerkt wordt. Je leest bruikbare tips en hij deelt kleine weetjes met je. Stap voor stap wordt het proces omschreven, inclusief risicofactoren: waar kan het fout gaan, en hoe je dat dan merkt.

Achterin het boek wordt aandacht besteed aan een alfabetische lijst van vaktermen met hun verklaring, een adressenlijst waar men attributen voor het fermenteren kan aanschaffen en een handige index op alfabet. Zelf fermenteren blijkt super eenvoudig en is leuk om te doen. Dit boek is een must have voor beginners en gevorderden.







Christian Weij is fermentatiespecialist, fooddesigner, landschapskok en mede-eigenaar van Het Smaakpark. Het Smaakpark wordt momenteel verbouwd tot kookschool, pluktuin, foodlab en restaurant waar iedereen vanaf begin 2021 welkom is om een hapje te komen eten of iets nieuws te komen leren.

Er worden kookworkshops voor kleine en grote groepen en voor professionals gegeven.

Verrot lekker (paperback, 288 blz.) is verschenen bij Bertram + de Leeuw Uitgevers BV in april 2015 en kost € 27,50. Niet als E-boek te koop.

Twee gerechten uit bovenstaand boek hebben we uitgeprobeerd:



Gepekelde citroen

Dit simpele gerecht kon gewoon niet mislukken, dacht ik, maar...
Snijd een aantal biologische citroenen in dunne plakjes en stapel ze afgewisseld met zout in een weckpot.
De citroenen moeten onder het oppervlak van het sap verdwijnen en daar heb je een zuurkoolsteen voor nodig of een diepvrieszakje met zout water. Een zuurkoolsteen had ik niet op voorraad, dus nam ik een mooie platte steen uit mijn tuin die ik in een plastic zakje knoopte en bovenop de inhoud van de pot legde. De pot wordt afgedekt met een stuk kaasdoek zodat er geen vliegjes bij kunnen komen en moet zo een aantal weken blijven staan…… En toen kwam er een hittegolf in Nederland. Bij mij in huis werd het ruim 29 graden en het sap verdampte te snel. Na 2 weken vond ik schimmel bovenop de citroenen en kon ik het geheel weggooien. Bij de tweede poging ging het gelukkig wel goed. Ik legde nu een zakje met zout water bovenop de citroenen en zette de pot in de koele garage. Het eindresultaat was een pot vol smaakbommetjes. De citroenschillen heb ik gebruikt in diverse gerechten en het sap als dressing over de salade.



Paprikasaus

Ik zal u bekennen dat er één ding is dat mij nooit lukt: de schilletjes van een gegrilde/gepofte paprika afhalen. Bij mij blijven de schilletjes altijd vastplakken en daarom koop ik gegrilde paprika’s in een pot. Lekker makkelijk.
Laat de bereiding van dit gerecht nu beginnen met het poffen van paprika’s in de oven. Ik heb het toch geprobeerd, maar ook dit keer werd het geen daverend succes.
De gedeeltelijk ontvelde en afgekoelde paprika’s, knoflook, ui en bleekselderij pureerde ik in een blender. Daarna voegde ik er diverse specerijen en 1 blikje tomatenpuree bij en liet dit een half uurtje zachtjes pruttelen en afkoelen.
De “starter” maakte ik van wei uit yoghurt, daarna roerde ik door de saus en goot het geheel in een glazen fles. De fles werd afgedekt met een kaasdoekje en een elastiekje erom. Vervolgens kon de saus drie dagen fermenteren op het aanrecht. Ik had verwacht dat het geheel ging bubbelen, maar na contact met de auteur wist ik dat dit niet zou gebeuren.
Het eindresultaat was een frisse paprikasaus met ontzettend veel smaak. Eén en al heerlijkheid.



Waardering:

Boekbespreking door Anita de Vreede

email mij

Gepubliceerd: 09-10-2020